.jpg)
Gotovo pet meseci nakon što je voditeljka i bivša učesnica rijalitija Kristina Spalević prijavila bivšeg partnera Kristijana Golubovića za nasilje, slučaj koji javnost uglavnom prati preko društvenih mreža otvorio je ozbiljna pitanja o radu institucija i zaštiti žrtava.
.jpg)
Kako piše Centar za istraživačko novinarstvo Srbije – CINS, iza medijskih naslova i javnih prepirki nalaze se višestruke prijave za nasilje u porodici, navodi o kršenju zabrane prilaska, sumnje na zlostavljanje životinje i neovlašćeno širenje intimnog snimka.
Spalević je Golubovića prvi put prijavila u martu ove godine. Prema dokumentaciji u koju je CINS imao uvid, ona je policiji govorila o psihičkom nasilju, uvredama i pretnjama. Goluboviću je potom izrečena mera zabrane prilaska, koju je, prema njenim navodima, ubrzo prekršio.
Slučaj je ponovo dospeo u centar pažnje nakon što je Spalević objavila snimak za koji tvrdi da prikazuje kako Golubović povređuje njihovog psa, koji je kasnije uginuo. Golubović je negirao tvrdnje da je ubio životinju, dok je Drugo osnovno javno tužilaštvo formiralo predmet povodom objavljenog snimka.
Sagovornica CINS-a iz Autonomnog ženskog centra ukazuje da je nasilje prema životinjama jedan od pokazatelja koji bi institucije trebalo da uzmu u obzir prilikom procene rizika po žrtvu i decu. Prema Zakonu o sprečavanju nasilja u porodici, nadležne institucije trebalo bi da izrade individualni plan zaštite i podrške, kojim se određuju obaveze policije, tužilaštva i centra za socijalni rad.
Poseban deo priče odnosi se na neovlašćeno širenje intimnog snimka Spalević i Golubovića, na kojem se vidi i njihova beba.
Spalević je policiji prijavila da joj je prećeno objavljivanjem snimaka sačuvanih na kućnoj kameri, a nakon što je jedan od njih počeo da se širi društvenim mrežama, slučaj je ponovo prijavila. Međutim, neovlašćeno deljenje intimnog sadržaja u Srbiji još nije prepoznato kao posebno krivično delo.
Sagovornice CINS-a upozoravaju da žrtve u takvim situacijama često mogu da računaju na krivični postupak samo ukoliko postoje elementi drugih dela, poput pretnje, ucene ili proganjanja. U suprotnom, preostaje im da same pokrenu privatnu tužbu, dok snimak nastavlja da se širi i trajno ugrožava njihovu privatnost i bezbednost.
CINS je od Ministarstva unutrašnjih poslova, nadležnog tužilaštva i Centra za socijalni rad tražio informacije o postupanju u ovom slučaju. Do objavljivanja istraživanja odgovori MUP-a i Centra za socijalni rad nisu stigli, dok tužilaštvo nije želelo da iznosi detalje koji bi mogli da ugroze interese oštećene i poverljivost postupka.
Ovaj slučaj, zaključuje se u tekstu, ne bi trebalo posmatrati kao nastavak rijalitija, već kao test sposobnosti sistema da pravovremeno proceni rizik, zaštiti žrtvu i reaguje na svaki oblik nasilja.
Autor: Maja Repić / CINS
.jpg)
