Prosečna zarada u Kraljevu, bez poreza i doprinosa, u martu je iznosila 100.541 dinar, prema podacima Republičkog zavoda za statistiku, što je za 21.109 dinara manje od proseka Srbije, koji iznosi 121.650 dinara.
Ovi podaci pokazuju da se Kraljevo i dalje nalazi ispod republičkog proseka kada je reč o primanjima, ali i iza pojedinih gradova u neposrednom i širem okruženju.
Kraljevo iza komšijskih gradova
Prema objavljenim podacima, prosečne martovske zarade u Kraljevu bile su niže nego u Kragujevcu, gde je prosek iznosio 114.460 dinara, Čačku sa 103.055 dinara i Kruševcu sa 105.409 dinara.
Više prosečne zarade zabeležene su i u Užicu, gde je prosek iznosio 110.569 dinara, Valjevu sa 105.837 dinara, kao i u Šapcu, gde je prosečna plata bila 104.550 dinara.
Statistika i svakodnevni život
Iako prosečna zarada daje zvaničnu sliku o primanjima, za veliki broj građana taj iznos ne odražava stvarno stanje. Mnogi zaposleni u Kraljevu primaju platu znatno nižu od prosečne, dok se ukupan prosek formira i na osnovu viših zarada u javnom sektoru, pojedinim kompanijama i bolje plaćenim delatnostima.
Zbog toga se među građanima često može čuti da je prosek statistički podatak, ali ne i realna slika kućnog budžeta. Troškovi hrane, komunalija, goriva, stanovanja i školovanja u proteklom periodu značajno opterećuju domaćinstva, pa i zarade koje na papiru deluju solidno u praksi često nisu dovoljne za miran mesec.
Prosek koji mnogi ne vide u novčaniku
Poseban problem predstavlja činjenica da prosečna plata ne pokazuje koliko ljudi zaista prima minimalac, koliko ih radi za zarade ispod proseka, niti koliko domaćinstava zavisi od jedne plate ili penzije.
Zbog toga podatak da je prosečna zarada u Kraljevu prešla 100.000 dinara ne znači nužno da većina građana raspolaže tim novcem. Naprotiv, za mnoge porodice realnost su pažljivo planiranje potrošnje, odlaganje većih kupovina i svakodnevno prilagođavanje rastućim cenama.
Kraljevo, prema ovim podacima, ostaje grad u kojem plate zaostaju za republičkim prosekom, ali i za zaradama u više uporedivih gradova. Za građane, međutim, ključno pitanje nije samo koliko iznosi statistički prosek, već koliko novca zaista ostaje za normalan život nakon osnovnih mesečnih troškova.
